President Bush wilde zo graag een Duitser zijn,
een zo groot, waar Europees om wordt gevochten,
een moderne Hitler in de Arabische woestijn.
Vele opa's gingen hem voor in kapitale kroegentochten
en schonden al op hun beurt alle grondrechten,
dreven handel met Hitler, hun Kapitaal was diep vervlochten.
Zo reed Bush bewapend rond in de hoop op fikse vuurgevechten
ineens op de witte vlakte zag hij iemand lopen
hé, riep Bush, wie ben jij, zijn hier nog mensenrechten.
Ik ben, Ben Laden. Beiden gingen zitten op twee uitgeholde mierenhopen.
Laden, zei Bush. Dat is geen probleem. Ik lever automatisch.
Het worden er miljarden, we kunnen ze dan aan kleine groepjes doorverkopen.
De tijd zal herleven, veel erger zoals onder de oude nazi's,
alles zal geofferd worden, De Nieuwe Wereldorde is globalisering,
platwalsen door rupsbanden is in de ogen van Bush democratisch.
Ben, terroriseer jij er maar op los later spreken we over je honorering,
in mijn eigen land zal ik zien wat er gebeuren moet schrik niet
misschien geef ik je de schuld, een uiting van een elitaire samenzwering.