Een steen laten vallen in de geest van Bush
de diepte is gelijk aan,
zolang de aarde draait naar haar aardse schluss.
Zo diep zit de ziel verscholen, gekeurd droogstaan
contact met het leven heeft hij niet,
hij is president van de dictatuur, het slechtste is opgestaan.
De wereld ziet hij als zijn persoonlijk grondgebied
mensen niet als mensen maar als onderdanen,
zijn politiekbeleid is dictatoriaal van de neofiet.
langzaam wordt de wereld verwoest door grootheidswanen,
stap voor stap wordt het leven aan banden gelegd,
liefde voor de ondergang uit zich in krokodillentranen.
Een wandelgang in zijn brein daar is alles voorgezegd,
met dictatoriale zweem wordt het uitgesproken,
wat kun je verwachten van een leeghoofdige letterknecht.
Wie niet voor mij is is tegen mij, in de ban van hersenspoken
de ene oorlog na de andere,
oorlogsmisdaden goedgekeurd, bij besluit niet besproken.