de Hoop Scheffer is secretaris van een oorlogsmachine de NAVO,
boven hem de generaals van land- zee- en luchtmacht,
handen schuddend stelt hij zich voor, I am the men Desperado.
Zijn wens was de vrouwenjacht, maar werd steeds doodziek thuisgebracht,
met veel oefening klom hij uit zijn christelijke hoek waar hij zat
en dacht op zijn gebedenbed, nu of nooit, ik word leider van een legermacht.
Bravo, riep opa, zwaai erop los, verschrikt zag Scheffer dit is mijn werkelijke LAT,
weg met al die bromsnorren, scheer en pluk ze als kippen kaal,
geen generaal kan je volgen want je bent de bolster van binnen spekglad.
Strooi bommen als gehaktballen verhak de heidenen op wereldschaal,
stijg tot grote hoogte, preek de moraal van het vijfde kwartier,
niemand heeft het in de gaten je spreekt al jaren de hoeksteen van wartaal.
De secretaris schrijft op waterproof en bewaart het in een natte zak, Japie fakir.
Landen worden droog gelegd, gelden stromen naar gefixeerde banken
Biljoenen worden besteed voor andere NAVO maatschappijen met Japie als huisdier.
Eenmaal terug in de hoek waar hij zat overdacht hij zijn sterke punten en manken,
waarom is het land van de heidenen op deze wereld niet geheel en al verwoest,
de NAVO is op de goede weg achter een bosje bloemen zal ik de Heer bedanken.